Savaş tan önce Osmanlı ordusu balkanlarda uğradığı yenilginin sorumluluk sahibi olan yaşlı subayları tasviye etti. 1,100 kadar subay Enver paşanın talimatı ile emekli edildi. Orduda yeniden yapılanmaya gidilerek genç subayların önü açılmıştı. Ancak savaş bütçesi 1911 nazaran %7 düşmüştü. Bütçedeki bu fark kalkınma yatırımlarına ayrılmıştı. Avrupa’da savaş başlamış bu sebep ile borsadaki tüm işlemler durdurulmuştu. Savaşın başladığı ve borsadaki işlemlerin durdurulacağı gazetelerde yayınlanmıştı. Orduda tedbirler alınmaya başladı. Ek olan birlikler silahlandırıldı, yedek birlikler takviye edildi, torpido gemileri hazır hale getirildi.
2 ağustosta Enver paşa yönetiminde başkumandanlık karargahı kuruldu. Diğer ülkeler ile yapılacak yazışmalar karargah tarafından yapılacaktı. Karargah dışından yapılacak yazışmalar ise karargahın onayı ile yapılabilecekti. 3 ağustosa gelindiğinde seferberlik ve sıkı yönetim ilan edildi. Basının ordunun durumu hakkında haber yapması yasaklandı. Aksine yapılan hareketler vatana ihanet suçu sayılacaktı. 7 ağustosa gelindiğinde savaşla ilgili haber verilmesi, günde birden fazla yayın yapılması yeni gazetelerin ve ajansların kurulması yasaklandı. Gazeteler yayın yapmadan önce sansür odasının kontrolden geçilmesi gerekiyordu. Ülke içinde ve dışında Türkçe, Fransızca ve Arapça dışında telgraf çekilmesi de yasaklandı. 5 ağustosta boğazlar mayınlanarak güvenli hale getirildi. Sadece dost gemilerin geçebileceği gizli geçitler vardı. Osmanlı idaresinde bulunan herkes den savaş vergisi toplanma kararı alındı. İngiltere’den parası verilip sipariş edilen ancak alınmayan gemilerin hadisesinin üzerine Osmanlı idaresi böyle bir karar almıştı. Ruslar bu duruma Rus limanlarında bulunan Osmanlı vatandaşlarını tutuklayarak misilleme yaptı. Akdeniz’de bulunana gemilerin güvenlik tedbirleri arttırıldı. Almanya’dan 26 subay ve 520 denizciden oluşan komando birliği gizli bir şekilde Osmanlı’ya getirildi. 6 Mart 1915’te Fransa’da eve İngiltere’de Osmanlı konsolosları tutuklanmış ve ülkelerine dönmelerinde izin verilmemişti. Buna karşılık Osmanlı imparatorluğu bu ülkelerin konsoloslarına karşı aynı muamelede bulundu. 1917 yılında piyasa kontrol altına alınmaya çalışıldı.
İstanbul, 1918 yılındı savaş yorgunluğu yetmezmiş gibi birde salgın hastalıklar ile mücadele ediyordu ve halk bu durumdan bezmişti. Son 2 yıldır hastalıklar kol geziyordu. Bulaşıcı hastalıklarla mücadele heyeti alınacak tedbirler konusunda basından yardım istiyordu. 2 Mayıs 1918 yılında aşırı artan fiyatlardan dolayı fakirlere gıda yardımı yapılması kararı alındı.
